ปัจจัยทำนายการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดของผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 วัยผู้ใหญ่ - กิ่งสันเทียะ กนกนาถ; ดวงบุบผา สุมลชาติ; ศิริพิทยาคุณกิจ อภิญญา (วารสารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ, 2025)
การวิจัยนี้เป็นการศึกษาความสัมพันธ์เชิงทำนาย มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสามารถในการทำนายการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดสะสม ของผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 วัยผู้ใหญ่ เก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจงจำนวน 120 ราย ณ โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี จังหวัดนครราชสีมา เครื่องมือวิจัยได้แก่ แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบสอบถามกิจกรรมการเคลื่อนไหวออกแรงและการออกกำลังกาย และแบบวัดความรู้สึกเครียด ตรวจสอบค่าค่าความเชื่อมั่นของเครื่องมือเท่ากับ 0.76 และ 0.80 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติบรรยาย สถิติไคสแคร์ และการทดสอบความถดถอยโลจิสติกแบบไบนารี ผลการศึกษาพบว่าร้อยละ 30 ของผู้ร่วมวิจัยสามารถควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดได้ และร้อยละ 20 ของผู้ร่วมวิจัยได้รับยาลดระดับน้ำตาลในเลือดชนิดยารับประทานร่วมกับยาฉีด ผู้ร่วมวิจัยมีระยะเวลาการนอนหลับต่อคืนเฉลี่ย 6.45 ชั่วโมง ค่าพลังงานทั้งหมดที่ใช้ในการปฏิบัติกิจกรรมทางกายเฉลี่ย 3,690 MET-minutes/week คะแนนระดับการรับรู้ความเครียดเฉลี่ย 13.48 คะแนน ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดสะสมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ คือระยะเวลาการนอนหลับต่อคืน และชนิดของยาลดระดับน้ำตาลในเลือด ผลการวิเคราะห์อำนาจการทำนายการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดสะสมพบว่า ผู้ร่วมวิจัยที่ได้รับยาลดระดับน้ำตาลในเลือดชนิดยารับประทานร่วมกับยาฉีดมีโอกาสควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดสะสมได้ลดลงเมื่อเทียบกับผู้ที่ได้รับยาลดระดับน้ำตาลในเลือดชนิดรับประทานอย่างเดียวร้อยละ 92 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยแบบจำลองการทดสอบความถดถอยสามารถอธิบายความแปรปรวนการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดสะสมจากปัจจัยที่นำมาวิเคราะห์ได้ร้อยละ 18 ดังนั้นบุคลากรที่เกี่ยวข้องในการดูแลผู้ป่วยเบาหวานควรกำกับติดตามการใช้ยาของผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 รวมถึงการพัฒนารูปแบบการดูแลการใช้ยาลดระดับน้ำตาลในเลือดเพื่อให้สามารถควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดได้ดีขึ้น