ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการจัดการตนเองกับระดับน้ำตาลเฉลี่ยสะสมในเลือดของผู้ป่วยเบาหวานที่ควบคุมระดับน้ำตาลไม่ได้ชุมชนเมือง อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา - วงษ์ประกอบ ณิชกานต์; ตุ้ยเจริญ จงกลณี; นิ่มกระโทก ธิดารัตน์ (วารสารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ, 2025)
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนาแบบสหสัมพันธ์ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับพฤติกรรมการจัดการตนเองและความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการจัดการตนเองกับระดับน้ำตาลเฉลี่ยสะสมในเลือด ในผู้ป่วยเบาหวานที่ควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดไม่ได้ ในเขตชุมชนเมือง อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา จำนวน 234 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบสะดวก เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามพฤติกรรมการจัดการตนเอง และแบบบันทึกระดับน้ำตาลเฉลี่ยสะสมในเลือด โดยมีค่า IOC เท่ากับ .91 เก็บรวบรวมข้อมูลระหว่างเดือน กันยายน - พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน ผลการวิจัย พบว่า 1) ระดับพฤติกรรมการจัดการตนเองโดยรวมของผู้ป่วยเบาหวานอยู่ในระดับต่ำ เมื่อพิจารณารายด้านพบว่า ระดับพฤติกรรมการจัดการตนเองด้านการป้องกันภาวะแทรกซ้อนมากที่สุด รองลงมา คือ ด้านการใช้ยาและการพบแพทย์ ส่วนด้านการจัดการตนเองน้อยที่สุด คือ ด้านการรับประทานอาหาร และ 2) ตัวแปรที่มีความสัมพันธ์กับระดับน้ำตาลเฉลี่ยสะสมในเลือด ประกอบด้วย การรับประทานอาหาร การออกกำลังกาย การใช้ยาและการพบแพทย์ การจัดการความเครียดและการป้องกันภาวะแทรกซ้อน มีความสัมพันธ์ทางลบกับระดับน้ำตาลสะสมในเลือดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (r =-.741, -.530, -.669, -.514 และ -.754, p < .05) ตามลำดับ ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่า พฤติกรรมการจัดการตนเองส่งผลต่อการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดในผู้ป่วยเบาหวานที่ควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดไม่ได้ ดังนั้นจึงควรส่งเสริมสนับสนุนให้ผู้ป่วยเบาหวานมีการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมเพื่อให้สามารถจัดการตนเองได้อย่างมีประสิทธิภาพ อันจะนำสู่การควบคุมโรคเบาหวานได้