ความชุกของความผิดปกติของการดื่มแอลกอฮอล์ในคนไทย โรคร่วมทางจิตเวชและปัจจัยที่เกี่ยวข้อง - Silpakit, Paritat; Pumpaisalchai, Wanida; Ruengorn, Chidchanok (วารสารสุขภาพจิตแห่งประเทศไทย, 2017)
วัตถุประสงค์ เพื่อวิเคราะห์ความชุกของความผิดปกติของการดื่มแอลกอฮอล์ในคนไทย และศึกษาโรคร่วมทางจิตเวชและปัจจัยที่เกี่ยวข้อง วัสดุและวิธีการ ข้อมูลการสำรวจระบาดวิทยาสุขภาพจิตของคนไทยระดับชาติปี พ.ศ. ๒๕๕๖ ที่ได้สำรวจในประชากรไทยอายุ 18 ปีขึ้นไปโดยสัมภาษณ์ด้วยเครื่องมือ World Mental Health - Composite International Diagnostic Interview version 3.0 (WMH-CIDI 3.0) ฉบับภาษาไทย คำนวณค่าสถิติจากค่าประมาณการโดยการถ่วงน้ำหนักเป็นค่าร้อยละและค่าคลาดเคลื่อนมาตรฐานของความผิดปกติของการดื่มแอลกอฮอล์ซึ่งเป็นผลรวมของทั้งพฤติกรรมการดื่มแบบอันตรายและดื่มแบบติด ทำการวิเคราะห์หาปัจจัยที่เกี่ยวข้องด้วย multivariable logistic regression แบบถ่วงน้ำหนัก ผล กลุ่มตัวอย่าง 4,727 คน (อัตราตอบรับร้อยละ 74.3) กลุ่มตัวอย่างร้อยละ 30 ไม่ดื่มแอลกอฮอล์ ประมาณการความชุกของความผิดปกติของการดื่มแอลกอฮอล์ในหนึ่งปีและตลอดชีวิตที่ผ่านมาเป็นร้อยละ 5.3 และ 18.0 ตามลำดับ ความชุกตลอดชีพพบได้สูงกว่าอย่างมีนัยสำคัญใน เพศชาย, การศึกษาระดับมัธยมศึกษา, สถานภาพสมรสแบบแยกกันอยู่หรือหย่าร้าง, รายได้สูงเกิน 30,000 บาท/เดือน, เริ่มดื่มเมื่ออายุต่ำกว่า 13 ปี, และมีญาติสายตรงที่มีปัญหาจากการดื่มแอลกอฮอล์ จากความชุกตลอดชีพโรคร่วมทางจิตเวชที่พบในผู้ที่มีความผิดปกติของการดื่มแอลกอฮอล์มากที่สุดคือการติดนิโคติน (ร้อยละ 40.8) ส่วนโรคทางจิตเวชที่พบความผิดปกติของการดื่มแอลกอฮอล์ร่วมด้วยสูงที่สุดคือ โรคตื่นตระหนกที่มีอาการกลัวที่โล่ง (ร้อยละ 78.9) และเป็นโรคทางจิตเวชที่สัมพันธ์กับความผิดปกติของการดื่มแอลกอฮอล์อย่างมีนัยสำคัญในระดับสูงที่สุด สรุป ความชุกของความผิดปกติของการดื่มแอลกอฮอล์และโรคร่วมทางจิตเวชในคนไทยอยู่ในระดับสูง การพัฒนาแนวทางที่จะนำมาใช้ป้องกันจำเป็นจะต้องคำนึงถึงโรคร่วมทางจิตเวชและปัจจัยอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องด้วย