ความสัมพันธ์ระหว่างความรู้และพฤติกรรมการบริโภค เพื่อป้องกันภาวะขาดไอโอดีนในสตรีตั้งครรภ์ - ขวัญเงิน, พจนีย์; Sripichyakan, Kasara; เล้าวงค์, อัญชลี; สิงห์นนท์, จันทร์ฉาย (วารสารวิจัยการพยาบาลและสุขภาพ, 2020)
การได้รับไอโอดีนไม่เพียงพอกับความต้องการของร่างกายในระยะตั้งครรภ์ ส่งผลให้ทารกในครรภ์มีพัฒนาการของสมองและระบบประสาทช้ากว่าปกติ แท้ง และพิการแต่กำเนิด การวิจัยเชิงพรรณนาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจความรู้และพฤติกรรมการบริโภคเพื่อป้องกันภาวะขาดไอโอดีนในสตรีตั้งครรภ์ และหาความสัมพันธ์ระหว่างความรู้และพฤติกรรมการบริโภคเพื่อป้องกันภาวะขาดไอโอดีนในสตรีตั้งครรภ์ กลุ่มตัวอย่างเป็นสตรีตั้งครรภ์ปกติจำนวน 233 คน ดำเนินการเก็บรวบรวมข้อมูลภายหลังจากผ่านความเห็นชอบจากคณะกรรมการจริยธรรมการวิจัยคณะพยาบาลศาสตร์ และโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพศูนย์อนามัยที่ 1 จังหวัดเชียงใหม่ เครื่องมือวิจัยในครั้งนี้เป็นแบบวัดความรู้และพฤติกรรมการบริโภคเพื่อป้องกันภาวะขาดไอโอดีน ซึ่งปรับจากแบบวัดความรู้และพฤติกรรมของเกสรา ศรีพิชญาการและคณะ (2552) และผ่านการตรวจสอบคุณภาพมีค่าความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหาหรือค่าดัชนีความสอดคล้องระหว่างข้อคำถามและวัตถุประสงค์ เท่ากับ 0.67-1.0 และความเชื่อมั่นในระดับที่ยอมรับได้ของแบบวัดความรู้เรื่องไอโอดีนและพฤติกรรมการบริโภคเพื่อป้องกันภาวะขาดไอโอดีน เท่ากับ 0.79 และ 0.67 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลและหาความสัมพันธ์โดยใช้สถิติเชิงพรรณนาและสถิติสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบสเปียร์แมน ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างร้อยละ 78.97 มีคะแนนความรู้เรื่องไอโอดีนอยู่ในระดับต่ำ และร้อยละ 21.03 มีคะแนนความรู้อยู่ในระดับปานกลาง ส่วนพฤติกรรมการบริโภคเพื่อป้องกันภาวะขาดไอโอดีน กลุ่มตัวอย่างร้อยละ 48.93 มีพฤติกรรมอยู่ในระดับต่ำ ร้อยละ 46.35 มีพฤติกรรมอยู่ในระดับปานกลาง และร้อยละ 4.72 มีพฤติกรรมอยู่ในระดับสูงตามลำดับ และพบว่าคะแนนความรู้มีความสัมพันธ์ทางบวกในระดับปานกลางกับพฤติกรรมการบริโภคอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.001, rs = 0.40)จากผลการศึกษาครั้งนี้แสดงให้เห็นว่า กลุ่มตัวอย่างยังมีความรู้และพฤติกรรมการบริโภคเพื่อป้องกันภาวะขาดไอโอดีนอยู่ในระดับต่ำ ดังนั้นควรมีการรณรงค์ให้สตรีตั้งครรภ์มีความรู้เกี่ยวกับการป้องกันภาวะขาดไอโอดีนเพื่อเป็นพื้นฐานในการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการบริโภคไอโอดีนที่เหมาะสมต่อไป