การศึกษาประสิทธิภาพของแบบคัดกรองการติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 - สุวรรณพสุ, สุณี; อนันตอาจ , นงลักษณ์; จันชนะกิจ , จิตรา (วารสารสถาบันบำราศนราดูร, 2022)
วัตถุประสงค์การวิจัย เพื่อศึกษาประสิทธิภาพของแบบคัดกรองความเสี่ยงโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19) ระเบียบวิธีวิจัย คือ การศึกษาข้อมูลย้อนหลังจากเวชระเบียนและฐานข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้เสี่ยงโรค COVID-19 ที่เข้ารับการตรวจรักษาในคลินิกโรคอุบัติใหม่ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ระหว่างวันที่ 16 มกราคม – 30 เมษายน 2563 สุ่มตัวอย่างแบบมีระบบ จำนวน 593 ราย วิเคราะห์ข้อมูลด้วย diagnostic test โดยใช้ค่าความไว ความจำเพาะ การทำนายผลบวกและผลลบ และประเมินความถูกต้องในการจำแนกของแบบคัดกรองโดยใช้กราฟอาร์โอซี ผลการศึกษา ความชุกของผู้ป่วยโรค COVID-19 คือ ร้อยละ 25.3 มีการติดเชื้อมากที่สุดในกลุ่มอายุ 22 -40 ปี (52%) โมเดลการคัดกรองโดยใช้ประวัติสัมผัสกับผู้ป่วยยืนยันโรค COVID-19, มีไข้ตั้งแต่ 37.5 องศาเซลเซียส, ประวัติไข้ และอาการไอ มีความถูกต้องในการจำแนกผู้ติดเชื้อไวรัส SARS-CoV-2 ระดับพอใช้ (AUC=0.755) โดย cut-point ที่ 4 มีประสิทธิภาพการจำแนกสูงสุด (AUC=0.681) มีค่าความไวร้อยละ 76.7 และความจำเพาะร้อยละ 59.6 การทำนายผลบวกร้อยละ 39.1 และการทำนายผลลบร้อยละ 88.3 การคัดกรองจากอาการสงสัยโรค COVID-19 และปัจจัยเสี่ยงแต่ละตัวพบว่า มีไข้ตั้งแต่ 37.5 องศาเซลเซียสมีค่าความไว ความจำเพาะ การทำนายผลบวก และการทำนายผลลบ ร้อยละ 42.0, 79.0, 40.4 และ 80.1 และประวัติสัมผัสกับผู้ป่วยยืนยันโรค COVID-19 ร้อยละ 54.7, 75.8, 43.4 และ 83.2 ตามลำดับ โดยประวัติสัมผัสกับผู้ป่วยยืนยันถูกต้องในการจำแนกผู้ติดเชื้อไวรัส SARS-CoV-2 สูงสุด (AUC=0.653) ในขณะที่ชุดการคัดกรองมาตรฐานทำนายโอกาสที่ผลการตรวจหาไวรัส SARS-CoV-2 ด้วยวิธี Real-time PCR เป็นบวกร้อยละ 24.1 สรุปผลการศึกษา การใช้ Triage SOP คัดกรองผู้เสี่ยงโรค COVID-19 ควรใช้หลายตัวแปรร่วมกันไม่ใช่อาการเดียว และช่วงการวิจัยในประเทศไทยเป็นการติดเชื้อระลอกที่ 1 ผู้ป่วยส่วนใหญ่มาโรงพยาบาลด้วยอาการไข้ ไอ มีน้ำมูก