การดูแลด้วยความเอื้ออาทรของพยาบาลที่ปฏิบัติงานภายใต้สภาพแวดล้อมที่เต็มไปด้วยเทคโนโลยี

บทคัดย่อ

การวิจัยแบบผสมผสานนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับและมุมมองการดูแลด้วยความเอื้ออาทรของ พยาบาลที่ปฏิบัติงาน ณหอผู้ป่วยวิกฤติพร้อม กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยพยาบาลที่ผ่านการอบรมหลักสูตร การพยาบาลเฉพาะทางสาขาการพยาบาลผู้ป่วยวิกฤตจากคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร และพยาบาล ที่ปฏิบัติงาน ณ หอผู้ป่วยวิกฤตโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยในเขตภาคเหนือตอนล่าง กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษา เชิงปริมาณ มีจำนวน 205 ราย ส่วนกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาเชิงคุณภาพ มีจำนวน 30 ราย เครื่องมือที่ใช้ ในการวิจัย ได้แก่ 1) แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล 2) แบบสอบถามการดูแลแบบความเอื้ออาทรผ่านการ มีสมรรถนะในการใช้เทคโนโลยีที่พัฒนาโดยล็อคซิน (Locsin, 2005) ซึ่งผู้วิจัยได้แปลเป็นภาษาไทยและให้ ผู้ทรงคุณวุฒิที่มีความสามารถทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษตรวจสอบ และทำการแปลกลับเป็นภาษาอังกฤษ หลังจากนั้นนำไปหาสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค (Cronbach's alpha coefficient) ได้ค่า 0.89 และ 3) แบบสัมภาษณ์เชิงลึกกึ่งโครงสร้าง โดยมีการตรวจสอบความตรงเชิงโครงสร้าง โดยผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 3 ท่าน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณเพื่อศึกษาระดับความเอื้ออาทรของพยาบาลที่ปฏิบัติงานในสิ่งแวดล้อมที่เต็มไปด้วย เทคโนโลยี ด้วยค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพเพื่อศึกษามุมมองการดูแล แบบเอื้ออาทรของพยาบาลที่ปฏิบัติงานในสิ่งแวดล้อมที่เต็มไปด้วยเทคโนโลยี โดยใช้ content analysis หลังจากนั้นจะนำผลลัพธ์จากการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณมาแปลผลร่วมกันผลการศึกษาเชิงปริมาณ พบว่า กลุ่มตัวอย่างมีระดับความเอื้ออาทรโดยรวมในระดับสูง โดยมีค่าเฉลี่ย เท่ากับ 4.5 และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เท่ากับ 0.4 และผลการศึกษาเชิงคุณภาพ พบว่า กลุ่มผู้ให้ข้อมูลระบุ มุมมองของการพยาบาลแบบเอื้ออาทรภายใต้สิ่งแวดล้อมที่เต็มไปด้วยเทคโนโลยีได้ 3 ประเด็นคือการดูแล ให้ผู้ป่วยสุขสบายและปลอดภัยการดูแลด้านจิตสังคมและการใช้เครื่องมืออุปกรณ์ทางสุขภาพอย่างถูกต้องและ มีประสิทธิภาพ ผลการวิจัยนี้จะเป็นหลักฐานยืนยันได้ว่าการพยาบาลด้วยความเอื้ออาทรสามารถเกิดขึ้นได้เป็น อย่างดี ในขณะปฏิบัติการพยาบาลในสภาพแวดล้อมที่เต็มไปด้วยเทคโนโลยี