Journal of Hematology and Transfusion Medicine

HLA class II allele and haplotype frequencies in deceased kidney donors and the significance of HLA-DQ matching on allograft survival: a retrospective study from January 2019 to December 2024

Thu, 25 Dec 2025 00:00:00 +0700

Abstract:

Introduction: Data on HLA-A, -B, and -DR allele frequencies in deceased kidney donors were reported, but HLA-DQB1 frequencies were not. HLA-DQB1 mismatch has been associated to increase the risk of graft rejection and is linked to DRB1 mismatch. Objective: This retrospective study aimed to determine the allele and haplotype frequencies of HLA-DRB1 and -DQB1, and to investigate whether HLA-DQB1 matching is associated with allograft survival in deceased kidney donors. Materials and Methods: HLA class II allele data from 1,557 deceased kidney donors between January 1, 2019, to December 31, 2024, were obtained and analyzed for HLA-DRB1 and -DQB1 allele frequencies from the ODC-TRC Program. HLA-DRB1-DQB1 haplotypes were deduced based on known linkage patterns of HLA-DRB1 and -DQB1 alleles in HLA-DR51, -DR52 and -DR53. The haplotype frequencies were calculated using Unequivocal haplotype assignment and the formula: (haplotype count ÷ 2N) x 100, where N is the number of individuals in the population. Data on graft outcomes provided from Thai Transplantation Society. Among 75 patients with zero HLA-ABDR mismatch and either HLA-DQ match or mismatch were analyzed. Results: Overall, 13 HLA-DRB1 alleles were detected among 1,557 deceased donors. Of these, DRB1*15 was the most frequent, followed by DRB1*12, DRB1*14, and DRB1*09, respectively. Additionally, seven HLA-DQB1 alleles were identified. The most common were DQB1*05, followed by DQB1*03 (DQ7), DQB1*02, and DQB1*03 (DQ9), respectively. Five HLA-DRB1-DQB1 haplotype frequencies, including DRB1*15-DQB1*05, DRB1*12-DQB1*03 (DQ7), DRB1*09-DQB1*03 (DQ9), DRB1*14-DQB1*05, and DRB1*07-DQB1*02, were frequently observed. Graft losses occurred in two patients, one with zero and one with a single HLA-DQ mismatch. Kaplan–Meier survival analysis showed that patients with two HLA-DQ mismatches had the lowest graft survival rates, and the difference among groups was statistically significant. Conclusion: This study identified HLA-DRB1 and -DQB1 allele and haplotype frequencies among deceased kidney donors, providing additional background information relevant to kidney allocation criteria.

บทคัดย่อ

บทนำ ข้อมูลของ human leukocyte antigen (HLA) ซึ่งเป็นความถี่อัลลีล HLA-A, -B, และ -DR ในผู้บริจาคไตสมองตายนั้นมีรายงานไว้ แต่ยังไม่มีข้อมูลความถี่อัลลีลของ HLA-DQB1 ซึ่งในการปลูกถ่ายอวัยวะ HLA-DQB1 mismatch ส่งผลต่อการเพิ่มความเสี่ยงต่อการปฎิเสธอวัยวะและเกี่ยวข้องกับ HLA-DRB1 missmatch วัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาข้อมูลย้อนหลังความถี่อัลลีลและ haplotypes ของ HLA-DRB1 และ -DQB1 และ HLA-DQB1 matching มีผลต่อ graft survival ในผู้บริจาคไตสมองตายหรือไม่ วัสดุและวิธีการ เก็บข้อมูลผลการตรวจทางห้องปฏิบัติการในผู้บริจาคไตสมองตายจำนวน 1,557 ราย จากโปรแกรมของ ODC-TRC ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2562 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2567 รวบรวมผลตรวจและวิเคราะห์ความถี่อัลลีลของ HLA-DRB1 และ -DQB1 รวมทั้งคำนวณเป็น HLA-DRB1-DQB1 haplotype frequencies ด้วยวิธี Unequivocal haplotype assignment และหาความถี่ด้วยสูตร : (haplotype count ÷ 2N) x 100 โดย N คือจำนวนของผู้บริจาคไตสมองตาย ผลการศึกษา ผู้บริจาคไตสมองตาย จำนวน 1,557 ราย พบอัลลีล HLA-DRB1 จำนวน 13 ชนิด อัลลีลที่พบบ่อยคือ DRB1*15, DRB1*12, DRB1*14 และ DRB1*09 พบอัลลีล HLA-DQB1 จำนวน 7 ชนิดที่พบบ่อย คือ DQB1*05 รองลงมาคือ DQB1*03 (DQ7), DQB1*02, และ DQB1*03 (DQ9) ตามลำดับ ความถี่อัลลีลทั้ง HLA-DRB1 และ -DQB1 ที่พบครั้งนี้ใกล้เคียงกับที่เคยมีรายงานไว้ในคนไทย การศึกษานี้ความถี่ของ HLA-DRB1-DQB1 haplotypes ที่พบบ่อย 5 แบบ คือ DRB1*15-DQB1*05, DRB1*12-DQB1*03 (DQ7), DRB1*09-DQB1*03 (DQ9), DRB1*14-DQB1*05 และ DRB1*07-DQB1*02 เมื่อวิเคราะห์ข้อมูลของ graft outcome ในผู้ป่วยที่ได้รับไตแบบ HLA-ABDR ตรงกันทั้งหมด และ HLA-DQ ตรงกัน หรือ HLA-DQ ไม่ตรงกัน จำนวน 75 ราย พบว่า ผู้ป่วยที่มี graft loss จำนวน 2 ราย มี 1 รายเป็น HLA-DQB1 ตรงกัน และอีก 1 รายเป็น HLA-DQB1 ไม่ตรงกัน 1 อัลลีล จากการวิเคราะห์ graft survival ด้วยวิธี Kaplan–Meier แสดงให้เห็นว่าผู้ป่วยที่มี HLA-DQB1 ไม่ตรงกัน 2 อัลลีล มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติเมื่อเทียบกับกลุ่มอื่น สรุป การศึกษานี้ได้รายงานความถี่อัลลีล และ haplotypes ของ HLA-DRB1 และ -DQB1 ในผู้บริจาคไตสมองตายเพื่อใช้เป็นข้อมูลเพิ่มเติมที่เป็นประโยชน์สำหรับการจัดสรรไตต่อไป

Anti-H lectin Momordica charantia blood grouping reagent produced by the National Blood Centre, Thai Red Cross Society

Thu, 25 Dec 2025 00:00:00 +0700

Abstract:

Introduction: The National Blood Centre, Thai Red Cross Society, previously produced anti-H lectin from Ulex europaeus seeds from 1972 to 2013, and now produces anti-H murine monoclonal antibodies (MoAb). However, these antibodies cannot detect H substances in saliva, so the results of the hemagglutination inhibition test (HAI) are incorrect. We studied local plant seeds for anti-H lectin activities, such as bitter gourd (Momordica charantia) seed, which can be purchased at an agricultural supply store. Objective: To explore the potential seeds for replacing Ulex europaeus to use as a source for anti-H lectin reagents production. Materials and Methods: Seventy-five plant seeds were extracted for anti-H lectins by saline extraction. Plant seeds-extracted supernatants were tested with group A, B, O, and AB red blood cells (RBCs) by the standard tube test to detect agglutination and hemolysis reaction, and then continued testing with Ahm, Bhm, and Ohm RBC and selected those with no reactions that showed anti-H activities. There are six seed extracts from four varieties of Momordica charantia (Cyber, Moddam, Okinawa, and Chinese bitter melon) and two varieties of Psophocarpus tetragonolobus (Green and Purple winged bean). The extracts from the selected plant seeds were further tested for titration with A, B, O, AB, Ahm, Bhm, and Ohm RBCs and saliva HAI, adsorption, heat elution, specificity, and stability. Results: The extracts of every anti-H lectin from Momordica charantia caused hemolysis. The suitable dilution of anti-H lectin Momordica charantia was Cyber titer 1:64, Moddam titer 1:16, and Okinawa and Chinese bitter melon titer 1:32. The HAI test for H substances in saliva revealed that anti-H lectins Momordica charantia varieties Cyber and Okinawa showed the same results as anti-H lectin Ulex europaeus in all tested saliva samples. The observed specificity of each anti-H lectin corresponded to the theory. Anti-H lectins from Momordica charantia, Cyber, and Okinawa showed specificity to the H antigen. The stability study showed that anti-H lectins from Momordica charantia Cyber and Okinawa remained stable for 18 months, but the 18^th-month Cyber sample was more potent than the Okinawa sample. Adsorption and heat elution showed that six plant seed extracts are truly anti-H. Conclusion: Momordica charantia Cyber is the most suitable source for producing anti-H lectin reagents for use in blood bank laboratories due to its high titration and good stability.

บทคัดย่อ

บทนำ ศูนย์บริการโลหิตแห่งชาติ สภากาชาดไทย ผลิตแอนติเอชเลคตินจากเมล็ด Ulex europaeus ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1972 จนถึงปี ค.ศ. 2013 ปัจจุบันเปลี่ยนเป็นการผลิตแอนติเอชมิวรีนโมโนโคลนัล ซึ่งพบปัญหาเนื่องจากไม่สามารถตรวจสาร H ในน้ำลาย ดังนั้นผลยับยั้งการจับกลุ่มของเม็ดเลือดแดง (HAI) จึงไม่ถูกต้อง จากการนำเมล็ดเมล็ดพืชท้องถิ่นชนิดอื่น ๆ มาศึกษาหาแอนติเอชแลคตินพบว่า เมล็ดมะระขี้นก (Momordica charantia) มีแอนติเอชเลคติน ซึ่งเป็นเมล็ดพันธุ์ที่สามารถหาซื้อได้ตามร้านขายอุปกรณ์ทางการเกษตร วัตถุประสงค์ เพื่อหาเมล็ดพืชที่เหมาะสมมาทดแทนเมล็ด Ulex europaeus สำหรับใช้ในการผลิตแอนติเอชเลคติน วัสดุและวิธีการ นำเมล็ดพืชท้องถิ่นเจ็ดสิบห้าชนิดมาสกัดแอนติเอชเลคตินด้วยน้ำเกลือ ทดสอบน้ำสกัดจากเมล็ดพืชกับเซลล์เม็ดเลือดแดงหมู่ A, B, O และ AB ด้วยวิธีมาตรฐานหลอดทดลอง คัดเลือกน้ำสกัดจากเมล็ดพืชที่เกิดปฏิกิริยาจับกลุ่มของเม็ดเลือดแดงและทำให้เม็ดเลือดแดงแตก มาทดสอบต่อกับเซลล์เม็ดเลือดแดง Ahm, Bhm และ Ohm ถ้าน้ำสกัดจากเมล็ดพืชชนิดใดไม่เกิดปฏิกิริยาดังกล่าวแสดงว่ามีแอนติเอช พบว่าสารสกัดจากเมล็ดพืชหกชนิดประกอบด้วย Momordica charantia สี่สายพันธุ์ ได้แก่ ไซเบอร์ มดดำ โอกินาว่า มะระจีน และ ถั่วพู (Psophocarpus tetragonolobus) สองสายพันธุ์ ได้แก่ ฝักเขียวและฝักม่วง เลือกสารสกัดจากเมล็ดพืชดังกล่าวมาทดสอบหาความแรงกับเซลล์เม็ดเลือดแดง A, B, O, AB, Ahm, Bhm และ Ohm ทดสอบกับน้ำลาย (HAI) ดูดซับและอีลูชั่นด้วยความร้อน ตรวจหาความจำเพาะและความคงทน ผลการศึกษา น้ำสกัดแอนติเอชเลคติน Momordica charantia ทุกชนิดทำให้เม็ดเลือดแดงแตก น้ำสกัดเจือจางของแอนติเอช Momordica charantia ซึ่งมีความแรงที่เหมาะสม คือ ไซเบอร์ความแรง 1:64 มดดำความแรง 1:16 โอกินาว่าและมะระจีนความแรง 1:32 ผลทดสอบ HAI ของสาร H ในน้ำลาย พบว่าแอนติเอชเลคติน Momordica charantia ไซเบอร์และโอกินาว่า มีผลตรงกับแอนติเอชเลคติน Ulex europaeus ทุกตัวอย่าง แอนติเอชเลคตินทุกชนิดมีความจำเพาะเป็นไปตามทฤษฎี แอนติเอช Momordica charantia ไซเบอร์และโอกินาว่า บ่งชี้ถึงความจำเพาะเจาะจงกับแอนติเจน H การศึกษาความคงทนแสดงให้เห็นว่าแอนติเอชเลคติน Momordica charantia ไซเบอร์และโอกินาว่า มีความคงทนสำหรับ 18 เดือน แต่เดือนที่ 18 ตัวอย่างไซเบอร์มีความแรงมากกว่าตัวอย่างโอกินาว่า การดูดซับและอีลูชั่นด้วยความร้อนแสดงให้เห็นว่าน้ำสกัดจากเมล็ดพืชทั้งหกชนิดเป็นแอนติเอชจริง สรุป Momordica charantia ไซเบอร์ เหมาะสมที่สุดที่จะนำมาผลิตเป็นน้ำยาแอนติเอชเลคตินสำหรับใช้ในห้องปฏิบัติการธนาคารเลือดแทนการผลิตจาก Ulex europaeus เนื่องจากมีความแรงสูงและมีความคงทนดี

Cost-effectiveness analysis of warfarin and direct oral anticoagulants for the treatment of venous thromboembolism in Ramathibodi hospital

Tue, 02 Sep 2025 00:00:00 +0700

Background: Direct oral anticoagulants (DOACs) are increasingly used, as they are non-inferior to warfarin in treating venous thromboembolism (VTE). However, the cost-effectiveness of DOACs relative to warfarin requires further investigation.

Objectives: The study aimed to evaluate the cost-effectiveness of DOACs versus warfarin in treating VTE from a societal perspective and to examine the rates of recurrent VTE and bleeding associated with anticoagulant treatment in the Thai population.

Materials and Methods: The study comprised a retrospective cohort from 2015 to 2019 and a prospective cohort from 2020 to 2021. Patients with newly diagnosed VTE who were treated with warfarin or DOACs were included. Direct medical costs were retrieved from hospital billing databases, while indirect medical costs were surveyed through interviews. The incremental cost-effectiveness ratio (ICER) for case avoided was calculated from a societal perspective.

Results: A total of 135 patients were included, with 87 (64.4%) receiving warfarin and 48 (35.5%) receiving DOACs. Bleeding events occurred in 15 (17%) of the warfarin-treated patients and 4 (8%) of the DOAC-treated patients, with major bleeding in 1 (1%) warfarin patients and none among DOAC patients. Recurrent VTE occurred in 5 (5.7%) warfarin patients and 4 (8.3%) DOAC patients. No significant difference in bleeding or recurrent VTE was observed between the warfarin and DOAC groups. The decision tree model showed the ICER of 11,181.63 USD per bleeding case avoided.

Conclusion: There were no significant differences in recurrence or bleeding rates between VTE patients receiving warfarin and those receiving DOACs. However, at its current price, DOACs appear to be less cost-effective than warfarin in prevent bleeding complications in the Thai population. A reduction in cost may improve their overall value and support broader adoption in clinical practice.

Appropriateness of self- and caregiver reports in measuring health utility in Thai pediatric cancer patients

Ramida Yoykaew, Phantipa Sakthong, Piti Techavichit, Trai Tharnpanich — Fri, 04 Jul 2025 00:00:00 +0700

Abstract:

Background: The EQ-5D-Y-3L is a standardized instrument used to assess health utility in pediatric populations for health economic evaluations. However, no studies have examined the agreement between, or the appropriateness of choosing, self- and proxy-report versions in Thai pediatric cancer patients. Objective: This study aimed to examine the agreement between self- and proxy-report versions of the EQ-5D-Y-3L, evaluate their appropriateness across respondent types and assess known-groups validity based on ECOG performance status. Materials and methods: A cross-sectional analytic study was conducted among 109 Thai pediatric cancer patients aged ≥ 8 years and their caregivers at King Chulalongkorn Memorial Hospital (March–April 2025). Agreement of health utility scores from the Thai EQ-5D-Y-3L (self- and proxy-report version 1) was assessed, along with known-groups validity based on ECOG status and ceiling/floor effects. Results: Overall, EQ-5D-Y-3L scores showed moderate agreement (ICC = 0.52). Agreement was higher among children aged 8-11 years (ICC = 0.68) compared to those aged 12-17 years (ICC = 0.35). The dimensions of mobility and looking after myself showed moderate agreement, with weighted kappa values of 0.52 and 0.58, respectively, while other dimensions and EQ-VAS scores showed poor agreement. A large effect size was observed for known-groups validity based on ECOG performance status, particularly in proxy reports, which yielded values comparable to or greater than self-reports, along with lower ceiling effects across all age groups. Conclusion: Proxy-report versions of the EQ-5D-Y-3L are appropriate for assessing health utility in Thai pediatric cancer patients, demonstrating larger effect sizes in known-groups validity based on ECOG status and lower ceiling effects in most subgroups compared to self-reports.

Anti-I alloantibody in an adult patient with the rare i phenotype: a case report

Thu, 25 Dec 2025 00:00:00 +0700

Abstract:

Anti-I is commonly present in the serum of healthy individuals and is typically autoreactive, which is usually of the IgM isotype, and strongly reactive at low temperatures. It is identified by strong panagglutination with adult red cells but shows weak or no reactivity with cord red cells. Most autoanti-I antibodies are benign. In contrast, individuals with the rare adult i phenotype may develop clinically significant alloanti-I, which can cause hemolysis by destroying transfused I-positive red blood cells. This case report describes a 59-year-old male admitted to King Chulalongkorn Memorial Hospital with pneumonia, who was detected with alloanti-I and had a blood group phenotype of i using a combination of serology and molecular techniques. We present the antibody identification and crossmatching procedures and discuss transfusion strategies for the patients who produce alloanti-I and other antibodies to high-prevalence antigens.

บทคัดย่อ

Anti-I มักพบได้ทั่วไปในซีรัมของคนปกติ และโดยทั่วไปเป็น autoantibody ชนิด IgM ทำปฏิกิริยาได้ดีที่อุณหภูมิต่ำ แอนติบอดีชนิดนี้จะตรวจพบได้โดยจะทำปฏิกิริยาแบบ panagglutination ที่แรงกับเม็ดเลือดแดงของผู้ใหญ่ แต่ทำปฏิกิริยาที่อ่อนหรือไม่เกิดปฏิกิริยาเลยกับเม็ดเลือดแดงจากสายสะดือ autoanti-I ส่วนใหญ่ไม่ก่อให้เกิดความผิดปกติทางคลินิก ในทางตรงกันข้ามผู้ใหญ่ที่มีฟีโนไทป์ i ซึ่งพบได้ยากมาก อาจสร้าง alloanti-I ที่มีความสำคัญทางคลินิก เมื่อได้รับเลือดจะก่อให้เกิดภาวะเม็ดเลือดแดงแตกจากการทำลายเม็ดเลือดแดงที่มีแอนติเจน I รายงานนี้นำเสนอผู้ป่วยชายอายุ 59 ปีเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ด้วยโรคปอดอักเสบ และตรวจพบแอนติบอดีชนิด alloanti-I และมีฟีโนไทป์ i จากการตรวจทางซีโรโลยีร่วมกับเทคนิคทางอณูชีววิทยา รายงานนี้แสดงรายละเอียด antibody identification, crossmatching ของผู้ป่วยรายนี้และอภิปรายแนวทางการให้เลือดสำหรับผู้ป่วยที่สร้าง alloanti-I และแอนติบอดีต่อแอนติเจนที่มีความชุกสูงอื่นๆ

Phenytoin-induced Pure Red Cell Aplasia: a Rare and Challenging Diagnosis

Isarapong Rattana — Thu, 25 Sep 2025 00:00:00 +0700

Pure Red Cell Aplasia (PRCA) is a rare hematologic disorder characterized by normochromic, normocytic anemia with reticulocytopenia, while the white blood cell and platelet counts remain generally normal. Bone marrow biopsy typically shows a lack of erythroblasts but normal granulopoiesis and megakaryopoiesis. We report a case of a 72-year-old male who developed severe anemia following phenytoin administration for post-traumatic seizure prophylaxis. The patient's hemoglobin dropped from 11.1 g/dL to 6.6 g/dL within 32 days of phenytoin initiation. Bone marrow examination revealed markedly decreased erythroid precursors (4%) with preserved other cell lineages, confirming the diagnosis of PRCA. Following discontinuation of phenytoin and supportive transfusions, the patient showed complete hematologic recovery. This case represents the oldest reported patient with phenytoin-induced PRCA to date and demonstrates that elderly patients may develop this complication more rapidly than younger individuals. This emphasizes the importance of monitoring for rare but serious hematologic complications among patients receiving phenytoin therapy, particularly during the initial months of treatment.

Potential and limitations of blockchain technology in blood quality tracking and verification: approaches for blood bank systems

Attapong Sinkitjasub, Patchanika Hengtrakool — Thu, 25 Dec 2025 00:00:00 +0700

Blood services in Thailand: 2025 perspectives

Pawinee Kupatawintu — Thu, 25 Dec 2025 00:00:00 +0700

Direct oral anticoagulants (DOACs): benefits, limitations, and cost-effectiveness considerations in Thailand

Rattapan Lamool — Thu, 25 Dec 2025 00:00:00 +0700

How to appropriately manage patients with paroxysmal nocturnal hemoglobinuria

Chattree Hantaweepant, Wanchai Wanachiwanawin — Thu, 25 Dec 2025 00:00:00 +0700

Editor’s note

Sasitorn Bejrachandra, Noppacharn Uaprasert — Thu, 25 Dec 2025 00:00:00 +0700