การปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์จากการใช้พลังงานไฟฟ้าในอาคารและศักยภาพของคาร์บอนสะสมในต้นไม้ ภายในมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ - ฤทธิเดช ประยุทธ์; คำสุพรหม ศิริเดช; วรรัตน์ ศุภรัชชัย (วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย ฉบับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (Online), 2025)
ปัญหาภาวะโลกร้อนเป็นปัญหาสิ่งแวดล้อมที่สำคัญระดับโลกที่หลายประเทศให้ความสำคัญ วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้เพื่อศึกษาการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์จากการใช้พลังงานไฟฟ้าในอาคารและศักยภาพของคาร์บอนสะสมในต้นไม้ใหญ่ภายในมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ โดยการศึกษาแบ่งพื้นที่ตามการใช้พลังงานไฟฟ้าออกเป็น 3 พื้นที่ โดยใช้ข้อมูลการใช้พลังงานไฟฟ้า ปี พ.ศ.2565 มีการใช้พลังงานไฟฟ้ารวมประมาณ 4,473,852 kWh/year คิดเป็นปริมาณการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ทั้งหมดเท่ากับ 2,678,047.81 tCO2e/year มีการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์สูงสุด ในพื้นที่การศึกษาที่ 1 เท่ากับ 1,191,214 tCO2e/year คิดเป็น 44.48% และต่ำที่สุดอยู่ในพื้นที่การศึกษาที่ 3 เท่ากับ 590,219.60 tCO2e/year คิดเป็น 22.04% มีการคำนวณปริมาณคาร์บอนสะสมในต้นไม้ โดยการจัดเก็บข้อมูลเส้นรอบวงของต้นไม้ทุกต้นในพื้นที่การศึกษา เพื่อคำนวณหามวลชีวภาพโดยใช้สมการอัลโลแมตริก และหาค่าปริมาณการสะสมคาร์บอนโดยนำค่ามวลชีวภาพคูณด้วย Conversion Factor ซึ่งมีค่าเท่ากับ 0.5 จากการศึกษาพบว่าพื้นที่ในมหาวิทยาลัยมีพรรณไม้ทั้งหมด 1,231 ต้น มากที่สุดอยู่ในพื้นที่การศึกษาที่ 1 จำนวน 746 ต้น และน้อยที่สุดอยู่ในพื้นที่การศึกษาที่ 2 จำนวน 64 ต้น ปริมาณคาร์บอนสะสมของต้นไม้ทั้งหมดเท่ากับ 176,364.70 ton/year มากที่สุดคือพื้นที่การศึกษาที่ 1 เท่ากับ 130,401.09 ton/year คิดเป็น 73.94% และน้อยที่สุด คือพื้นที่การศึกษาที่ 2 เท่ากับ 820.76 ton/year คิดเป็น 0.46% เมื่อเปรียบเทียบเปอร์เซ็นต์ปริมาณการกักเก็บคาร์บอนของต้นไม้กับปริมาณการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ของพลังงานไฟฟ้า พบว่าพื้นที่การศึกษาที่ 1 มีเปอร์เซ็นต์ปริมาณการกักเก็บคาร์บอนของต้นไม้สูงที่สุด คิดเป็น 10.94%