ผลของโปรแกรมการส่งเสริมสมรรถนะแกนนำสุขภาพครอบครัวต่อความรู้ และความมั่นใจในการดูแลสุขภาพทางจิตใจจากภาวะสมองเสื่อมในผู้สูงอายุ

บทคัดย่อ

 การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบความรู้และความมั่นใจของแกนนำสุขภาพครอบครัว ในการดูแลสุขภาพทางจิตใจจากภาวะสมองเสื่อมในผู้สูงอายุก่อนและหลังเข้าร่วมโปรแกรมการส่งเสริมสมรรถนะ รูปแบบการวิจัยเป็นวิจัยกึ่งทดลอง กลุ่มเดียว วัดผลก่อนและหลังการทดลอง กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนมัธยมวัดสุทธาราม กรุงเทพมหานคร ที่มีผู้สูงอายุวัยมากกว่า 70 ปี อยู่ในบ้านเดียวกัน ในฐานะ ปู่ ย่า ตา ยาย พ่อ แม่ หรือญาติพี่น้อง ซึ่งกลุ่มตัวอย่างเลือกแบบเจาะจงจำนวน 30 คน เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย โปรแกรมการประยุกต์ใช้ทฤษฎีการรับรู้ความสามารถตนเองของแบนดูรา และแบบสอบถาม ดำเนินการทดลอง จำนวน 3 วัน (15 ชั่วโมง) วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ paired t-test ผลการวิจัย พบว่า ในภาพรวม แกนนำสุขภาพครอบครัวก่อนเข้าร่วมโปรแกรมฯ มีความรู้ในการดูแลสุขภาพ
ทางจิตใจจากภาวะสมองเสื่อมในผู้สูงอายุในระดับดี และหลังเข้าร่วมโปรแกรมฯ มีความรู้ในระดับดีเช่นกัน แต่หลังเข้าร่วมโปรแกรมฯ มีความรู้ดีกว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรมฯ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และกลุ่มตัวอย่าง ก่อนเข้าร่วมโปรแกรมฯ มีความมั่นใจการดูแลสุขภาพทางจิตใจจากภาวะสมองเสื่อมในผู้สูงอายุในระดับปานกลาง หลังเข้าร่วมโปรแกรมฯ มีความมั่นใจในระดับปานกลางเช่นกัน แต่หลังเข้าร่วมโปรแกรมฯ มีความมั่นใจมากกว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรมฯ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ดังนั้นหน่วยงานที่เกี่ยวข้องสามารถนํากิจกรรมการดําเนินงานนี้ไปประยุกต์ใช้ในพื้นที่อื่น ๆ ได้