ความสัมพันธ์ระหว่างความชำนาญในการใช้มือกับการทรงท่าของลำตัวในกลุ่มเด็กสมองพิการในช่วงประถมศึกษา - วุฒิธนโภคิน, ชนันท์วัลย์ (บูรพาเวชสาร, 2022)
บทนำ ภาวะสมองพิการเป็นกลุ่มอาการที่มีความผิดปกติของพัฒนาการด้านการเคลื่อนไหว เป็นผลมาจากสมองส่วนที่ควบคุมการเคลื่อนไหวนั้นเกิดความผิดปกติหรือถูกทำลายในขณะที่สมองอยู่ระหว่างการเจริญเติบโต ทำให้พัฒนาการด้านการเคลื่อนไหวและการทรงท่าเกิดความบกพร่อง ส่งผลให้เกิดปัญหาต่อการควบคุมการทรงท่าของลำตัวและความชำนาญในการใช้มือ วัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความชำนาญในการใช้มือกับการทรงท่าของลำตัวในกลุ่มเด็กสมองพิการ ในช่วงประถมศึกษา วิธีการศึกษา เด็กสมองพิการ จำนวน 10 คน อายุ 7-12 ปี ที่มีระดับความสามารถด้านการเคลื่อนไหว และความสามารถในการใช้มืออยู่ที่ระดับ I ถึงระดับ III ทำการทดสอบด้วยแบบประเมิน Trunk Control Measurement Scale (TCMS) สำหรับดูการควบคุมการทรงท่าของลำตัว แบบประเมิน Block and Box Test (BBT) กับแบบประเมิน Nine Hole Peg Test (NHPT) สำหรับดูความชำนาญในการใช้มือ และหาความสัมพันธ์โดยใช้สถิติ Spearman’s correlation ผลการศึกษา พบว่า NHPT ข้างถนัดและไม่ถนัด และ BBT ข้างถนัดและไม่ถนัด มีความสัมพันธ์กับ TCMS ทางบวกในระดับสูง (r=0.8 (p=0.002), r= 0.6(p=0.045), r= 0.7(p=0.014), r= 0.8(p=0.004) ตามลำดับ) สรุป ความชำนาญในการใช้มือกับการควบคุมการทรงท่าของลำตัวมีความสัมพันธ์กันในระดับสูง คำสำคัญ: ภาวะสมองพิการ การควบคุมการทรงท่าของลำตัว ความชำนาญในการใช้มือ